dinsdag 21 februari 2017

Motorrijtuigenbelasting - au! (deel 2)

Ik schreef laatst al een keer over de motorrijtuigenbelasting die omhoog zou gaan. Voor wie dat toen niet gelezen heeft/vergeten is: ik heb een hybride auto waarop ik blijkbaar al 3 jaar 'kilokorting' krijg. Ze berekenen mijn motorrijtuigenbelasting dan op basis van een gewicht dat 125 kilo lager ligt dan het eigenlijke gewicht van mijn auto. Die regeling, waarvan ik eigenlijk niet eens wist dat hij bestond, is op de schop gegaan, waardoor ik straks ga betalen voor het daadwerkelijke gewicht van mijn auto.

Nu kreeg ik van de week de nieuwe bedragen door en dat deed éventjes pijn. Normaal betaalde ik ongeveer €28 per maand, wat neerkomt op ongeveer €336 per jaar. Mijn nieuwe bedrag wordt ongeveer €39 (het verschilt per maand) per maand. Dat komt neer op €468 per maand! Dat is dus wel eventjes een verhoging van €132! Gewoon meer dan een derde dat erbij komt! Daar kan ik nu niet echt vrolijk van worden :(

Maar goed, er is niets aan te doen en blijkbaar heb ik al jarenlang korting gekregen, maar het is wel even zuur. Dat betekent namelijk toch weer een verhoging van mijn maandelijkse lasten, ook al gaat het om de zakelijke kosten. Gelukkig ben ik nu privé eindelijk klaar met alle vaste lasten van mijn oude huis, waardoor ik aan die kant weer een beetje extra overhoud.

Verandert er voor jou nog wat in de MRB? En valt het net zo hard tegen?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

maandag 20 februari 2017

Vlaag van hebberigheid

De laatste maanden ging het in principe heel goed met het geld uitgeven: ik had er gewoon geen zin in. Tot de laatste 1-2 weken. Ik heb gewoon weer last van een vlaag van hebberigheid! Wat er zoal op mijn lijstje staat?
  • Kleding - want ik heb écht niets (yeah, right...)
  • Een sporthorloge - want dat motiveert zo!
  • Sportattributen voor mijn home gym - want die zolder is al hélemaal leeg (not)
  • Airfryer - hoewel dat meer een dingetje van vriend is, daar kan ik me redelijk makkelijk vanaf zetten
En vast nog wat dingen die ik nu even vergeet, maar die af en toe voorbij zeilen. Nu was het wel zo dat ik écht wat nieuwe broeken kon gebruiken. Die heb ik nu, maar nu heb ik weer het idee dat ik niets voor erboven heb. Of dan eigenlijk: niets leuks, niets nieuws, niets... vul maar in!

Het sporthorloge wilde ik al eerder, maar ik wéét dat ik het niet altijd ga gebruiken. Ik ben dol op Apple, maar vind een Apple Watch veel te duur en de meeste andere horloges ogen zo sportief, dat ze minder goed bij mijn reguliere kledingstijl passen. Grote kans dat ik dus zo'n horloge op een gegeven moment niet meer om doe, het vergeet en minimaal €90 laat verstoffen. Bovendien wil ik juist minder spullen. Nu heb ik ooit wel eens een stappenteller uit China gekocht, dus die heb ik weer onder het stof vandaan gehaald. Laat ik die eerst maar een maand dragen, dan kan ik daarna altijd nog kijken. Tot nu toe vind ik het eigenlijk al niet zo bijster interessant meer.

Over die sportattributen hoef ik niet eens langer dan twee seconden na te denken. Je kunt zóveel doen met niks. En bovendien is die zolder dus nog lang niet leeg. Het gaat wel door, maar er is echt nog geen ruimte voor een matje.

Die Airfryer lijkt me wel handig, ook in plaats van een frituurpan, maar ik vind hem wel duur. We willen dan zo'n grote, maar dan betaal je al snel €180 of €190. Dat probeer ik dus steeds een beetje vooruit te schuiven. Er moet toch wel een keer een aanbieding komen? Voorlopig waren deze maanden steeds al duur genoeg, met verjaardagen, feestjes, weekendjes weg, etc. Het is dus ook niet zo dat ik het gemakkelijk even uit het boodschappenbudget kan halen. Overigens is dat ms wel een idee. De komende maanden gewoon de €300 voor de boodschappen pinnen en wat over is, kan gebruikt worden voor de Airfryer.

En zo probeer ik dan maar punt voor punt mijn vlaag van hebberigheid te boven te komen. Want als er iets is waar ik toch eigenlijk onder de streep géén zin in heb, is het geld uitgeven én extra spullen op te ruimen hebben. Ik ben immers aan het minderen!

Heb jij van dat soort dingen op een 'lopend' lijstje en hoe zet je die weer effectief uit je hoofd?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!



vrijdag 17 februari 2017

Samenlevingscontract - part 2

Leuk om al jullie reacties te lezen op mijn blog van gisteren, over wie jij als je erfgenaam hebt aangewezen!

We hebben er nog eens goed over nagedacht en besloten het onszelf niet zo moeilijk te maken. In de eerste instantie erven we van elkaar en op een later moment kijken we wel een stap verder. Het voelt ook een beetje als onzin om nu al allerlei 'derden' aan te wijzen, terwijl het hopelijk nog lang niet aan de orde is dat we er beiden niet meer zouden zijn. Voor die tijd veranderen er waarschijnlijk nog wel wat andere dingen, die vragen om een herziening van de afspraken die nu gemaakt worden.

We willen allebei wel graag dat uiteindelijk wat van de één is ook bij de familie van de één terecht komt, maar dat is pas een stap verder. Je kunt natuurlijk nooit vooruit kijken, maar ik verwacht eigenlijk wel dat er tegen die tijd alsnog weer eens een keer een bezoekje aan de notaris is gebracht.

Want dat is nu onze volgende stap. We hebben ervoor gekozen om online vast het één en ander te doen en kwamen zo uit bij NuSamenlevingscontract. Voor de combinatie van twee testamenten en een samenlevingscontract kwam dat uit op €395. Een hoop geld, maar minder dan de €450 die bij DoeHetZelfNotaris berekend werd. Daar heb ik eerder wel eens een testament op laten maken. De werkwijze is hetzelfde: je vult online in wat je wilt (vaak is dit kiezen uit een aantal standaard opties) en vervolgens rolt er een akte uit die je op afspraak bij de notaris kunt gaan tekenen. We hebben hem nu al gemaakt en betaald en wachten nog even op het telefoontje van de notaris. Dan is het maar weer geregeld.

Het is dan even een pittig bedrag om uit te geven, maar het is ook belangrijk om over dit soort dingen na te denken en zaken te regelen. Uiteindelijk willen we het eigenlijk zo geregeld hebben dat wat van ons is, van ons blijft, ook als één van de twee weg komt te vallen. Daarna gaat het uitsluitend naar eventuele kinderen (dus geen aanhang) of, als die er niet zijn, per persoon de eigen familie. Overigens vraag ik me wel af hoe dat in de praktijk te verdelen is, want stel dat wij over 30 jaar samen uit de lucht vallen: hoe weet je dan wat van wie was? Maar goed, dat is dan iets waarvan ik denk ik maar moet denken: na mij de zondvloed ;-) Er zit vast ook een grens aan wat je allemaal kunt regelen.

Over die tweede fase komt dus later wel meer, voor nu is het eerst fijn dat dit straks geregeld is.

Trouwen?

Natuurlijk is trouwen ook een optie. Dan kun je inderdaad 's morgens naar het gemeentehuis en kost het je helemaal geen geld. Voor ons is dat nu eigenlijk nog een beetje 'te vroeg'. Het is voor nu even belangrijk om het een en ander geregeld te hebben, maar praktisch gezien zitten we nu eigenlijk nog in een soort 'tussenfase'. Niet qua relatie, maar gewoon heel praktisch. We hebben nu nog niet samen een huis, ons gezamenlijke vermogen is in opbouw, maar het persoonlijke vermogen ligt nog behoorlijk uit elkaar, je hebt nog te maken met het ondernemersaspect. Met dat soort dingen kun je sowieso niet zomaar zeggen: we gaan 's morgens naar het gemeentehuis en klaar. Nog los van dat ik eigenlijk niet eens weet of ik zoiets wel op die manier zou willen doen.

Ik heb er over nagedacht hoor, want het financiële aspect klinkt interessant, maar de praktische uitvoering is toch wat ingewikkelder in ons geval, waardoor je toch weer meer zou moeten regelen en dus alsnog geld kwijt bent. En het is dan eigenlijk een beetje zonde als je dan op die manier je trouwdag al gehad hebt. Ik ben niet speciaal tegen 'in stilte' trouwen op woensdagochtend, maar het gaat me wat te ver om dat puur uit praktische overwegingen te doen.

Overigens ben ik wel heel blij met de mogelijkheid om dit soort dingen ook deels online te regelen. Als je het echt helemaal bij een notaris doet, dan ben je handenvol geld kwijt. Ik heb bijvoorbeeld wel eens een testament herroepen, waarbij ik een A4-tje kreeg met de tekst: [Datum]. LLMM herroept hierbij alle voor deze datum door haar gemaakte testamenten. Doei. Groetjes, [Notaris]. Of ik dan even €125 af wilde tikken. En voor dit soort relatief eenvoudige dingen is het wat mij betreft prima.

Zou jij gebruik maken van een online notaris? En hoe sta jij eigenlijk in het 'trouwen'; zou je dat om praktische redenen doen, of verbind je daar toch meer andere dingen aan? En als je het zeggen wilt: is één van jullie ook beter af als jullie trouwen?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

donderdag 16 februari 2017

Wie erft er bij jou?

Op dit moment zijn vriend en ik, voor de wet, niets van elkaar. Als er dus met één van ons wat zou gebeuren, heeft de ander te dealen met de erfgenamen van de overleden partner. Op zich niet erg, we hebben aan beide kanten aardige mensen, maar het is toch fijn als je dat soort zaken zelf goed geregeld hebt. Daarom zijn we aan het kijken naar een samenlevingscontract. Een goed testament kan natuurlijk ook, maar als je wettelijk gezien niets van elkaar bent, dan geldt er erg weinig als vrijstelling en kun je maar aftikken bij de Belastingdienst.

Wij dus op zoek naar een aanbieder die dat gewoon grotendeels online kan regelen. Heb ik al eens eerder gedaan voor een 'gewoon' testament en dat werkte prima. En als je dan twee testamenten en een samenlevingscontract hebt, dan scheelt dat ook nog behoorlijk wat geld.

De persoonlijke gegevens invullen viel allemaal nog wel mee, maar toen kwam ik uit bij het erven. Ik dacht: vriend eerst, daarna wat van mij is weer naar mijn familie. Toen bleek echter dat je allemaal specifieke erfgenamen aan kon geven, zelfs met percentages. En toen begon ik te twijfelen. Als wij geen kinderen zouden hebben voor er iets met ons gebeurt, gaat alles eerst 'naar boven', naar de ouders dus. Maar: mijn ouders zijn gescheiden, waardoor het al twee partijen zijn. Daarnaast hebben ze het beiden meer dan prima, dus voor hen is het misschien meer iets op de grote hoop. De volgende laag bestaat uit mijn broers. Maar die hebben het ook niet echt nodig, het zou voor hen denk ook niet veel verschil maken. En toen dacht ik aan de kinderen van m'n broers; die zijn nog klein genoeg om er straks iets aan te hebben. Alleen: dat is nu. Als ik hen specifiek aangeef, dan heb ik straks misschien geen ruimte meer om eventuele extra kinderen (die dan nog zouden komen) toe te voegen.

Dat maakt het allemaal best een beetje lastig!

In principe verwacht ik dat het allemaal helemaal niet zo nodig is en dat het tegen die tijd allemaal op de 'natuurlijke manier' wel goed zal lopen, maar we zitten nu natuurlijk met dit vraagstuk. En vanwege wat persoonlijke omstandigheden is het toch wel belangrijk om dit ook nu te regelen.

Vandaar dat ik wel even benieuwd ben: wie erft bij jou? En heb je dat (bewust) zelf geregeld of komt het toevallig zo uit? Moet je ook echt nadenken over de tweede stap, als het belangrijkste in ieder geval is dat we de dingen voor elkaar goed regelen?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

woensdag 15 februari 2017

Einde contract: heb jij recht op transitievergoeding?

Als je er qua loondienst jaren uit bent geweest, dan kom je af en toe weer wat nieuws tegen, dat er eerder nog niet was. Zo ontdekte ik vorige week dat er zoiets bestond als 'transitievergoeding'.

Wanneer heb je recht op een transitievergoeding?

Als je wordt ontslagen (buiten jouw schuld om) of je (tijdelijke) contract wordt niet verlengd en je bent twee jaar of langer in dienst bij een bedrijf, dan heb je recht op een transitievergoeding. Die moet je als werknemer wél zelf aanvragen. De hoogte van die vergoeding hangt af van je maandsalaris en van hoe lang je bij een bedrijf gewerkt hebt, maar kan oplopen tot een maximum van €77.000 bruto.
Er zijn een aantal uitzonderingen. Je hebt geen recht op een transitievergoeding als:
  • je korter dan 2 jaar in dienst bent geweest
  • je ontslag aan jezelf te danken is
  • je bij ontslag nog onder de 18 bent en minder dan 12 uur per week (gemiddeld) werkte
  • je ontslag het gevolg is van het bereiken van AOW- of pensioengerechtigde leeftijd
  • je werkgever failliet gaat of in dat traject zit
  • je onder een cao valt met soortgelijke regeling
  • je nieuwe tijdelijke contract begon voor het andere geëindigd was
  • je werkgever je voor het aflopen van je tijdelijke contract een gelijkwaardig contract aanbiedt
  • je werkgever je tijdelijke contract wil verlengen voor het afloopt (of je dat nu aanneemt of niet)
Nu is het tegenwoordig zo dat je op twee momenten recht hebt op een vast contract, namelijk als je 3 tijdelijke contracten hebt gekregen OF als je langer dan 2 jaar meerdere tijdelijke contracten hebt gekregen. Dit was voor 2015 nog 3 jaar.

In feite betekent dit voor werkgevers dat ze na twee jaar altijd 'vast' zitten aan een vast contract voor hun medewerkers. Je hebt dan immers óf 2 keer een halfjaarcontract en 1 keer een jaarcontract gegeven (samen 2 jaar), óf 3 keer een halfjaarcontract (dus al na anderhalf jaar), óf 2 keer een jaarcontract. De eerste optie is voor de werkgever dan nog het meest gunstig, omdat je dan 3 beslissingsmomenten hebt.

Contract voor 11 maanden en 3 weken

Maar: natuurlijk hebben ze daar ook wat op gevonden. Het contract voor 11 maanden en 3 weken. Want ja, als je bijvoorbeeld na 2 keer een halfjaar een contract voor 11 maanden en 3 weken geeft, dan zit je daarna nog mooi binnen de 2 jaar en kun je in principe iemand voor een maximale periode aan het werk houden, zonder na het niet verlengen van het contract een transitievergoeding te hoeven betalen.

Om eerlijk te zijn denk ik niet dat dit echt de bedoeling was van de wetgever, toen ze met deze regel kwamen. Aan de andere kant kan ik me van werkgevers ook voorstellen dat ze gaan voor maximale flexibiliteit. Voor mij persoonlijk maakt het niet heel veel uit. Natuurlijk is het fijn om er een dag in de week bij te werken, maar als het ophoudt (wat ik overigens niet speciaal denk), dan vul ik mijn tijd wel weer op een andere manier. Maar als je al bijna twee jaar ergens werkt, je hebt het naar je zin, je haalt er je (fulltime) inkomen uit en je krijgt ineens zo'n contract voor je neus, dan zou ik geloof ik wel even moeten knipperen met mijn ogen. Niet eens vanwege die vergoeding waar je dan geen recht op hebt (want ik neem aan dat je dan liever gewoon je baan en je vaste contract hebt), maar wel om de vraag of dat dan automatisch betekent dat je aan het einde van dat contract ook wordt uitgezwaaid. Het geeft niet heel veel vertrouwen.

Wist jij dat deze regeling bestond en wat vind je ervan dat werkgevers hier toch wat flexibel mee om lijken te gaan?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Delen