dinsdag 6 december 2016

Je huis contant betalen?

In Amerika gebeurt het wel: mensen die hun huis contant betalen. En dan heb ik het niet alleen over de rijkste mensen, maar ook over 'gewone' mensen. Nu liggen in veel regio's de huizenprijzen daar veel lager dan hier, maar ik moet zeggen: het lijkt mij ook wel wat.

Ik zie het zo: voor je überhaupt een hypotheek hebt, ben je meestal in de meest optimale omstandigheid om te sparen. Je woont dan misschien nog thuis, hebt een baan (anders kom je vaak toch niet in aanmerking voor een hypotheek) en je lasten zullen nog relatief laag zijn. En de kans is groot dat je ook (nog) geen kinderen hebt. Want ja, dat is leuk, maar het kost ook veel geld en soms betekent het dat één van de twee niet of minder werkt, als je met z'n tweeën bent in ieder geval. Anders kan het nóg prijziger zijn met opvang/werken. En het kan natuurlijk ook zijn dat je momenteel (duur) huurt, dan gaat die vlieger helemaal niet op. Het nadeel is dat je vaak nog helemaal niet met zoiets als sparen voor een huis bezig bent.

Ik was dat op die leeftijd in ieder geval helemaal niet. Dat kwam eigenlijk pas écht flink op het moment dat het nodig was om daarmee bezig te zijn. En ja, toen had ik al een hypotheek van dik meer dan 400.000 euro aan mijn broek hangen én een huis dat (hoe prachtig ook) financieel gezien verrassend veel overeenkomsten vertoonde met een zwart gat.

En wat wil nu het geval: het lijkt erop dat vriend en ik een klein beetje een 'do-over' krijgen. Nu we samenwonen in een heel betaalbaar huis, waar we prima nog een paar jaar kunnen blijven wonen, kunnen we best wat sparen. Vermoedelijk niet genoeg voor een heel huis, maar we kunnen een eind komen. En natuurlijk heb ik ook nog een potje van mijn oude huis. Nee, geen winst, maar ik ben in ieder geval niet élke afgeloste cent kwijtgeraakt.

Aan de ene kant denk ik nu: je huis contant betalen, jaaaaja. Dat lukt natuurlijk nooit. Aan de andere kant; roep ik zelf niet steeds dat je, als je hoge doelen stelt, ook heel ver kunt komen? En realistisch gezien: samen sparen we nu al ongeveer €15.000 in het jaar. Daarnaast sparen we apart van elkaar ook nog. Als je dat over een periode van bijvoorbeeld 3-5 jaar gaat bekijken en bedenkt dat vriend elk jaar een bonus krijgt en ik - in ieder geval op het moment - substantieel meer verdien dan ik mezelf uitkeer en dus best wat vermogen opbouw, dan heb je het gewoon over veel geld. Nu ga ik mezelf niet ten doel stellen om contant een huis af te rekenen - ik heb mijn handen al vol aan dingen als werktijden handhaven, regelmatig sporten en gezond eten - maar wat we wel hebben gedaan is eens kijken naar wat een huis ongeveer kost. Of beter gezegd: wat wij eraan uit willen geven. Gewoon om iets te hebben om over te dromen, zodat het allemaal niet zo vaag meer is. En om te zorgen dat we straks niet vijf jaar verder zijn, maar geen steek opgeschoten.

Ik zou eigenlijk best het gezicht van zo'n makelaar willen zien, als je dan aankomt met: oh ja, naar welk rekeningnummer moeten we het overmaken? Scheelt je misschien ook wel mooi wat hypotheekkosten ;-)

Beetje een warrig verhaal zo, maar ik liet me even meeslepen. Was jij 'op tijd' bezig met het sparen voor een huis? Of kwam dat besef pas later, net als bij mij?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

maandag 5 december 2016

'Nee' zeggen

Als er iets is dat ik echt ontzettend lastig vind, dan is het wel 'nee' zeggen. En dan vooral als het gaat om werk. Dat werkt een beetje twee kanten op; ik wil mensen niet teleurstellen, maar ik wil natuurlijk ook niet graag werk mislopen. Het ene moment heb ik het als zelfstandig ondernemer misschien druk, maar het andere moment kan dat heel anders zijn. En het is ook vaak gewoon makkelijk om 'ja' te zeggen. Dan hoef je de geen mogelijke confrontatie aan. Want niet iedereen accepteert direct een 'nee'. Zeker als het gaat om werk, proberen mensen toch vaak nog wat te onderhandelen.

Toch doe ik het de laatste tijd vaker en wil ik het nóg vaker doen. Dat niet 'nee' willen/durven zeggen hangt namelijk samen met een andere 'makke' die ik heb: ik vind het moeilijk om grenzen te stellen. Maar ik kán niet alles, ik wíl niet alles en wat ik wél wil komt vaak in het gedrang doordat ik te vaak 'ja' zeg. En ik denk dat ik er na bijna 10 jaar ook best een beetje vertrouwen in mag hebben dat ik ook echt niet direct op een dieet van droog brood hoef als ik iets beter afbaken wat mijn werktijden zijn, wat ik in die tijd aan wil nemen en wat ik wil doen met mijn vrije tijd. Dat geldt natuurlijk ook voor wat ik doe in die werktijd, want doordat ik eigenlijk altijd bezig ben met brandjes blussen (het werk waar ik in zit moet eigenlijk het liefst gisteren gedaan zijn, dus het zijn veel relatief korte projecten, waarbij je veel moet schakelen), heb ik soms ook wel het idee dat ik niet echt een stap verder kom. Ja, ik verdien geld en ja, ik haal soms meer nieuwe klanten binnen. En op zich is het ook nog wel bijzonder dat ik hier goed van kan leven. Maar is dit wel wat ik wil (blijven) doen? Op de manier waarop ik het nu doe?

Volgens mij is het ook een beetje een vrouwendingetje. En volgens mij ook iets van 'middelste kinderen'. Die staan een beetje bekend als onderhandelaars, conflict vermijdend en loyaal. Op zich allemaal prima eigenschappen, maar niet als ze ten koste gaan van jezelf. En daar kan ik soms wel een handje van hebben, als ik weer aan zit te werken tegen deadlines of aanhik tegen opdrachten die ik eigenlijk helemaal niet zo leuk vind en die ook nog eens weinig geld opleveren. En dus ook op die manier niet echt motiveren.

Maar natuurlijk heb ik er niet veel om hier alleen over te klagen. Ik wil er graag wat aan doen. En begrijpen waar het vandaan komt helpt een beetje, maar denken aan wat het me brengt als ik meer 'nee' zeg is een focus op iets positiefs en ik denk dat me dat nog veel meer brengt. Wat ik hier dan aan ga doen? Oefenen. Het gewoon doen. Gewoon 'nee' zeggen als ik ergens geen zin in heb of geen tijd voor heb. Ik denk dat er dan nog vaak genoeg momenten zullen zijn waarop ik merk toch teveel te hebben aangenomen, maar als ik dan in ieder geval niet met extreme tegenzin iets aan het doen ben (en veel minder vaak dan nu wel eens het geval is), dan is dat denk ik wat beter te pruimen.

Heb jij moeite met 'nee' zeggen? Waar komt dat bij jou door en heb je misschien ook technieken om het tóch vaker te doen?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

zaterdag 3 december 2016

Van Blogger naar Wordpress?

Eigenlijk wil ik al een tijdje overstappen naar Wordpress, maar tot nu toe heb ik het nog niet echt aangedurfd. Ik had het idee dat ik dan al mijn posts opnieuw in zou moeten voeren en eigenlijk was die gedachte al afschrikwekkend genoeg. Toen ik echter van de week eens besloot te googlen, blijkt dat helemaal niet waar te zijn. Daarmee valt het grootste nadeel voor mij om over te stappen op Wordpress ineens weg. En de voordelen zijn volgens mij wel groot; Wordpress is volgens mij sneller, je kunt er qua layout meer kanten mee op en je kunt veel makkelijker dingen implementeren als een nieuwsbrief. Hoe het precies werkt met bijvoorbeeld Google AdSense, weet ik nog niet, maar ik kan me voorstellen dat dat ook wel goed geregeld is.

Voor ik echter de overstap écht ga (proberen te) maken, ben ik wel heel benieuwd of hier mensen zijn die al eerder overgegaan zijn en wat jullie ervaring ermee is. Is het exporteren van je blog echt zo makkelijk als het lijkt? Zijn er misschien nóg beter opties dan Wordpress, met name als je je blog wat professioneler wilt maken? Ik ben benieuwd!

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

vrijdag 2 december 2016

Motorrijtuigenbelasting weer omhoog

Zo aan het einde van het jaar kun je je borst maar weer nat maken voor het volgende jaar... Hoewel ik nog niet precies weet of ik bij Anderzorg blijf of voor wat anders kies, gaat de zorgpremie volgens mij voor iedereen dit jaar omhoog. En één van de andere aanstaande premieverhogingen is voor mij die van de motorrijtuigenbelasting. Blijkbaar kreeg ik - omdat ik een hybride auto heb - daar een korting op. Er werd namelijk een gewichtscorrectie van 125 kilo toegepast, waardoor ik in een andere categorie kwam qua betaling. En die correctie wordt er nu weer vanaf gehaald.

De brief van de Belastingdienst was niet helemaal duidelijk, volgens mij moesten er nog wat velden ingevuld worden, maar het lijkt erop dat mijn premie per kwartaal van €74 naar €117 gaat. Een behoorlijke sprong! Misschien niet als je het vergelijkt met 'gewone' auto's (ik denk dat vriend zoiets in de maand betaalt..), maar wel als je bedenkt dat ik - toen ik met zuinig rijden begon - helemaal niets hoefde te betalen. Langzaam maar zeker is dat voordeeltje dus wel wat afgesnoept.

Maar goed, het is niet anders. Of ik nog eens hybride koop, weet ik niet. Nu was het belastingtechnisch heel gunstig, maar zo'n auto is ook een stuk duurder. En omdat hij duurder is, betaal je ook meer verzekeringspremie. Voor hetzelfde model, maar dan niet hybride, was ik misschien wel een kwart goedkoper uit geweest, als het niet meer is. En om eerlijk te zijn merk je er qua zuinigheid echt niet veel van. Je hoeft (of hoefde) er weer geen BPM op te betalen, dat is wél weer een mooi voordeel.

Nu ben ik nog lang niet toe aan een nieuwe auto; voor mijn belastingvoordeel moet ik hem sowieso minimaal 5 jaar hebben en hij voelt nu na 3 jaar eigenlijk ook nog als nieuw, dus ik denk niet dat ik na 5 jaar al wat anders wil. Nodig zal ik het dan sowieso nog niet hebben! Voorlopig hoef ik daar dus nog niet over na te denken. Wél ben ik blij dat ik mijn auto zakelijk heb en dus niet hoef te passen en meten met mijn maandelijkse budget. Daarin zit zo weinig ruimte, dat het bijna meteen ten koste gaat van het sparen en dat doe ik dan weer liever niet ;-)

Wat vinden jullie ervan dat de voordelen op zuinige auto's langzaam maar zeker compleet afgebouwd lijken te worden?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

donderdag 1 december 2016

Betalen of niet?

Vorig jaar heb ik met mijn auto een ongeluk gehad. Dat heeft toen in totaal ongeveer €1000 gekost, iets dat ik ook zou betalen als ik het via de verzekering deed. Omdat ik toen niet zo heel dik in de slappe was zat, heb ik het gewoon via de verzekering gedaan en ging mijn premie omhoog. Of beter gezegd; ik ging een paar treden naar beneden.

Nu kreeg ik van de verzekeraar ineens de optie om de schade alsnog zelf te betalen en dan met terugwerkende kracht weer omhoog te gaan in de schalen (en naar ik aanneem: de extra betaalde premie terug te krijgen). Dat mag tot het einde van het jaar.

En op dit moment heb ik een mooie buffer op de zakelijke rekening, waardoor ik dat makkelijk zou kunnen betalen. Bovendien betaal ik al ongeveer een jaar die hogere premie, dus van die bijna €1000 die ik dan moet storten, krijg ik volgens mij meteen al zo'n €250 of €300 terug aan teveel betaalde premie. Ik heb dan in feite natuurlijk helemaal geen bal aan die verzekering, tot ik de auto total loss rijd, maar het verlaagt wel mijn maandlasten weer en is gunstiger als ik ooit weer eens een andere auto koop. Schadevrije jaren tikken nu eenmaal aan qua korting. Ik zit nu geloof ik weer op 62,5%, maar kan in principe op 76% zitten.

Hebben jullie wel eens zo'n voorstel gehad? En ik neig nu dus een beetje naar betalen, slim of niet?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Delen

Krijg gratis de nieuwste berichten in je mailbox! Vul hier je mailadres in: