Hoe spaar je als je partner een spender is?

Sparen is belangrijk, altijd. Ook als je met z’n tweeën bent. Maar wat als jij een spaarder bent en hij of zij een spender? Je kunt denken: dat komt mooi uit, want als één spaart en een ander uitgeeft, kom je altijd uit. Maar daar krijg je wel hele scheve verhoudingen van. Zie bijvoorbeeld dit topic op het (jaja) Viva-forum. Het is gewoon niet fijn als je qua geldzaken niet op één lijn zit en in de meeste gevallen ben je dan als spaarder de spreekwoordelijke sjaak. Als jij kiest voor sparen, kun je bepaalde andere dingen niet doen. Maar op het moment dat er dan geld nodig is, ben jij de eerste naar wie gekeken kan worden. Nu hoef je je daar natuurlijk niet bij neer te leggen, want er zijn wel manieren om te proberen je partner ook mee te krijgen in het sparen. Hoe? Hier lees je een aantal tips!

Let op wat je zegt (en wanneer!)

Het is belangrijk om met je partner over geldzaken te kunnen praten. Veel dingen in het leven hangen daar immers mee samen. Als jij graag veel wilt sparen, betekent dat misschien dat je minder uitgeeft of meer werkt, waardoor je minder tijd thuis bent. En misschien gaat je partner liever op vakantie naar een mooi plekje in Nederland, terwijl jij je geld juist uit wilt geven aan een luxe cruise naar de Bahama’s.

Hoe je echter over geld praat, kan het verschil maken als het gaat om het resultaat. Als je dingen zegt als ‘Jij spaart helemaal nooit‘ en ‘Ik moet altijd de onverwachte rekeningen opvangen’, dan kun je er vergif op innemen dat iemand zich aangevallen voelt en niet reageert zoals je had gehoopt. Logisch overigens. Probeer het gesprek gewoon open te houden, wees geïnteresseerd naar de gedachtegang van je partner. Dat maakt het voor de ander ook een stuk leuker om deel te nemen aan het gesprek. Het juiste moment is daarnaast ook nog een belangrijk dingetje. Mij kun je bijvoorbeeld erg weinig vragen als ik honger heb. En dat geldt voor meer mensen. Ook als je moe bent, kunnen gesprekken snel escaleren. Het beste is nog als je gewoon een moment inplant, waarop je allebei rustig even kunt praten.

Ga uit van gezamenlijke doelen

Natuurlijk is het lekker helder en to the point als je zegt: we moeten gaan sparen voor die nieuwe auto. Heel effectief lijkt dat echter niet te zijn. Wat je veel beter kunt doen, is een gesprek hebben over hoe jullie de toekomst zien en wat je samen als doelen hebt. Geld op zich hoort eigenlijk geen doel te zijn, maar het kan wel zo zijn dat je geld nodig hebt voor de doelen die je wilt bereiken. Wij willen bijvoorbeeld graag een comfortabel leven in een fijn, vrij huis. Dat gaat er niet komen als we allebei op onze gat blijven zitten. Dan krijgen we de hypotheek daarvoor misschien wel, maar als onze maandlasten daardoor weer verdubbelen, valt het met dat ‘comfortabel leven’ ook wel tegen.

Tijdens zo’n gesprek kan ook blijken dat je gezamenlijke toekomst eigenlijk helemaal geen geld hoeft te kosten. Misschien heeft je partner niet dezelfde wensen als jij en voel jij de drang om te sparen, en hij of zij niet. Dan snap je misschien ook direct waarom de ander helemaal niet gemotiveerd is om te sparen en jij wel.

Vraag je partner om zijn/haar mening

Jij kunt wel de spaarder of de financiële man/vrouw in de relatie zijn, maar dat betekent niet dat de mening van je partner niet belangrijk is. Als je, aan de hand van de bovenstaande gezamenlijke doelen, eens aan je partner vraagt hoe die denkt dat jullie daar kunnen komen, kun je tot hele verrassende uitkomsten komen. Bovendien maakt dit het sparen ook leuker voor allebei, omdat je er dus allebei in zit.

Ga samen voor kleine veranderingen

Als je helemaal niet geïnteresseerd bent in sparen en je partner begint er ineens over, dan zul je misschien niet geneigd zijn om direct mee te doen. Sparen betekent immers geld opzij zetten. Geld dat je misschien nu wel steeds uitgeeft aan lekkere koffie, mooie nieuwe kleding en weetiknietwat. Het is dan beter om samen voor kleine stappen te gaan. Zodra dat er lekker in zit, motiveert het om meer te doen. Bekijk samen bijvoorbeeld eens je abonnementen, ga werken met een boodschappenlijstje of stop doordeweeks met snacken. Je hebt tal van kleine dingen waarop je (samen) kunt besparen, zonder dat je er echt iets van merkt. Als je dat geld dan aan de kant zet, krijg je langzaam maar zeker een mooi potje. Met een beetje geluk is dat voor je partner ook leuk genoeg om eens wat grotere stappen te zetten!

Blijf bezig met je eigen financiën

Of je nu je partner wel of niet mee krijgt in het sparen, ‘Hoe kan ik sparen’ blijft een vraag die je ook vooral aan jezelf moet stellen. En dat kan soms een beetje zuur zijn. Als je bijvoorbeeld alles op de grote hoop doet en jij aan de ene kant centen spaart, terwijl de ander die ruimte met bakken uitgeeft. Of als je partner zijn/haar inkomen volledig uitgeeft, waardoor jij met je spaargeld opdraait voor onverwachte dingen. Buiten het feit dat er dan in je eigen beslissingen iets mis gaat (want nee, jij bent niet verantwoordelijk voor alles), is het vooral belangrijk om zelf – binnen je mogelijkheden – te blijven doen wat jij prettig vindt. En als dat betekent dat je bijvoorbeeld je geldzaken beter gescheiden kunt houden, doe dat dan ook vooral.

Ik ben zelf blij dat we hiermee aardig op één lijn zitten. Ik ben altijd al een spaarder geweest, dus voor mij is de meest natuurlijke levenswijze. Vriend heeft dat wat minder, maar die heeft ook een tijdje alleen gewoond en dan merk je wel dat het handig is om je geld niet altijd over de balk te smijten. En nu hebben we samen een gemeenschappelijk doel, dat helpt ook. Als je dat niet hebt, dan is het – vind ik dan, als spaarder – ontzettend onhandig. Precies omdat jij aan de ene kant dingen inlevert om te kunnen sparen, terwijl je dan aan de andere kant weer makkelijker opdraait voor dingen waar geld voor nodig is, dat er bij de andere partij niet is.

Zijn jullie beiden spaarders, spenders of gemengd? En wat vind jij prettig of zou je eventueel graag anders zien?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

Cijfers januari en doelen februari50-plussers slecht met geld?

Adine @ LekkerLevenMetMinder

Op Lekker Leven Met Minder schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar het 'perfecte leven'.

31 reacties
  1. Hier zijn we beide spaarders, mijn man vroeger wel beter dan ik. Ik ben vooral sinds 3 jaar echt aan het sparen gegaan. Wij hebben alleen het inkomen van mijn man op dit moment dus alleen van dat geld kunnen we sparen. Ik probeer dus echt op de uitgave te letten.

    1. Fijn dat jullie beiden spaarders zijn! En supergoed om juist als je het misschien van iets minder moet doen, ook goed op te blijven letten. Als je dan kunt sparen, dan kun je het helemaal als je weer ruim in de slappe was komt te zitten!

    1. Klopt! Tenminste, dat is mijn ervaring ook. Het is soms zo makkelijk om alles zo maar neer te leggen, maar communiceren doe je met z'n tweeën (of met hoeveel mensen er dan ook aanwezig zijn). Zelfs als jij het 'het beste' weet, is het belangrijk om iets goed te brengen en andere mensen de ruimte te geven om in ieder geval erin mee te kunnen gaan.

  2. Ik denk dat als je bestedingspatroon zo ver uit elkaar ligt dat het van belang is dat je een gescheiden boekhouding hebt. Dus een huishoudpot in overleg en daar kan geen van beiden iets persoonlijks uit doen en dan verder mijn & dijn. Niet heel romantisch, maar in dat geval is het bij de spender wel op = op.

  3. Ben het met Karin (Bakken met Geld Blog) eens: houd de boel gescheiden als er grote verschillen tussen de partners bestaan op uitgavengebied. Zorg er dan natuurlijk wel voor dat jouw rekening niet een e/o rekening is, want is dat wel het geval, dan kan de ander daar mede over beschikken.
    Het ligt natuurlijk ook aan de soort relatie die er is. Ben je getrouwd in gemeenschap van goederen, dan is de helft sowieso van beide partners en ligt het wellicht gevoelig om rekeningen op slechts één naam te hebben.
    Houd er echter wel rekening mee dat ook eventueel gemaakte schulden voor jouw rekening komen!
    Je kunt met gescheiden administraties/rekeningen heus een gezamenlijk doel hebben.

    Ter aanvulling: persoonlijk vind ik het erg belangrijk om geldzaken te scheiden, een eigen inkomen te hebben, regelingen te treffen zoals het afsluiten van een samenlevingscontract, trouwen op huwelijkse voorwaarden en/of het maken van een testament.
    Realiseer je dat IEDEREEN een scheiding kan overkomen of het overlijden van een partner. Ik heb beide meegemaakt (een scheiding na een huwelijk / het overlijden van mijn partner met wie ik een samenlevingscontract had) en was blij dat de financiële zaken vooraf goed geregeld waren.

    1. Je hoopt er natuurlijk niet op, maar ik kan me voorstellen dat je in zo'n situatie blij bent dat je het geregeld hebt. Wij zijn daar nu ook vast wat naar aan het kijken. Op het moment hebben we een gezamenlijke pot (waar ook 50/50 in gaat) en verder gewoon eigen rekeningen. Dat werkt wel net zo prettig. Maar we hebben nog geen dingen echt op papier staan, voor 'in het geval dat'.

  4. Bij mij was het spenderen van man de reden voor scheiding. Lange tijd geprobeerd en jij was het er ook wel mee eens dat hij teveel uitgaf maar veranderde niet. Op een gegeven moment was mijn geduld en incasseringsvermogen op.

    1. Ja dit is heel herkenbaar voor mij. Ben om dezelfde reden gescheiden. Ik kon altijd voor alles opdraaien en heb alles er aan gedaan om het te proberen veranderen. Voor onze toekomst nu alleen een koophuis met mijn dochter. na 12 jaar gaat iemand niet meer veranderen helaas. Voor mijn dochter was ik er ook ineens klaar mee. Nu zorg ik alleen voor haar ook op financieel gebied. groetjes Corinne

    2. Ik heb in het verleden ook wel eens zoiets (wat minder ernstig denk ik wel, als ik dit zo lees) meegemaakt. Wel met eigen rekeningen, maar wel met dat als jij uiteindelijk degene was die spaarde, jij er ook voor opdraaide. Of ik, in dit geval. Dat deed de situatie (en mijn stressniveau) ook niet veel goeds.

  5. Bij het lezen van de blogtitel dacht ik dat je een betekenis ging doen 😉

    Wij zijn beide allebei spaartypes, dus zitten bijna altijd op één lijn. Ik kan mij voorstellen dat het voor discussie kan zorgen als je er allebei anders in zit. In dat geval zou ik er ook voor kiezen, zoals hierboven al gesuggereerd, de financiën te scheiden. Maar ook dat is geen garantie, als ik het verhaal van Lot hierboven lees…

    1. Haha, nee, helaas 😉 Hoewel ik het zeker nog prettig vind om eigen rekeningen te houden (ik moet als ondernemer ook 'anders' reserveren en kan voor een ander soms misschien rijker lijken dan ik ben), zitten we qua gezamenlijk gelukkig op dezelfde golflengte. Sterker nog; waar ik soms nog wel eens denk van 'Oké, dan daar maar even van', roept vriend: 'Ja, zo schiet het niet op he!' 🙂

  6. Je schrijft het goed op. Wij zijn allebei wel spaarders maar mijn man spaart liever wat overblijft en ik bespaar graag nog extra. Komt denk ik ook omdat ik niet werk dat ik op die manier wil bijdragen. Alleen lijkt hij daar soms last van te hebben en dat is niet De bedoeling. Jouw blogje van vandaag helpt mij het weer even helder te zien en wat liever te zijn voor de man.

    1. Fijn dat jullie allebei spaarders zijn! Ik kan me jouw kant voorstellen, maar begrijp ook dat man het misschien wel genoeg vindt. Vaak vindt degene die niet werkt of 'minder' inbrengt zo'n situatie lastiger dan de ander. Niet altijd, maar dan is er denk ik ook wel een beetje iets scheef.

  7. Interessant blog! Dit jaar wil ik echt maandelijks 500,00 euro extra aflossen op de hypotheek…man wil liever de buffer ophogen. Door besparingen hebben we 500,00 euro over…gaat dus niet van ons inkomen af. We hebben een riante buffer waar ik alsnog maandelijks een bedrag op kan storten. Ik heb de eerste 500,00 euro al afgelost. Via het sneeuwbaleffect wil ik onze hypotheeklast/schuld omlaag krijgen zodat we als we met pensioen zijn lage lasten hebben. Wij denken hier niet hetzelfde over…wat is wijsheid? WMT

    1. Misschien kun je splitten? Dus €250 naar de buffer en €250 aflossen? Of samen nadenken over een bufferbedrag waar jullie beiden tevreden mee zijn, daarvoor sparen en vervolgens 100% richten op het aflossen? Voor jou is die al riant, maar voor je man misschien nog niet? Of misschien proberen te achterhalen waarom hij het niet wil, misschien voelt hij zich wel niet prettig bij geld in stenen stoppen. Dan kun je daar de voordelen van uitleggen 😉

    2. Het heeft te maken met angst…hij wil een riante buffer van twee jaarsalarissen en liever geen geld in stenen…ik wil onze hypotheekschuld/last naar beneden…dit geeft vrijheid bij tegenslagen…denk aan werkloosheid/arbeidsongeschiktheid etc. En wie weet wat de politiek weer voor leuke plannen bedenkt met betrekking tot AOW, pensioen, HRA etc. In principe wil ik ook wel twee jaarsalarissen als buffer, we hebben er nu één. Maar dat kan ik ook naast de 500,00 aflossing bewerkstelligen. Dit jaar ga ik ervoor en ik zie wel of het werkt. Werkt het niet nog geen man overboord. Het is een luxe beslissing! WMT

    3. Mmm, ja, dan zou ik persoonlijk ook meer voelen voor jouw punt. Lagere lasten IS ook een buffer hè! Als je minder in de maand nodig hebt, kun je makkelijker omgaan met tegenslagen. Als ik destijds niet had afgelost, dan had ik nu (en de komende 10 jaar) echt heel diep in de shit gezeten. Dan vind ik jouw plan helemaal niet gek, zeker niet als je kijkt naar de actuele rente en dat je straks (of nu al) waarschijnlijk moet gaan toeleggen op je spaargeld.

  8. Op zich zitten we qua sparen wel op 1 lijn, alleen niet op het punt van meer inkomen krijgen.
    Vriendin heeft niet zo veel inkomen en kan net (niet) rondkomen, maar doet niet echt moeite om meer inkomen te krijgen (wat wel gemakkelijk kan) en daardoor draai ik vaak voor allerlei lasten extra op. Dat irriteert vrij snel inderdaad, wat dat betreft ben ik het wel eens met Lot en Corinne.

    Om deze reden hebben we ook alles totaal gescheiden. We hebben een vaste lasten rekening, waarbij we allebei de helft van de vaste lasten storten.

    1. Dat kan ik me goed voorstellen. MOET jij die lasten dan ook echt dragen, of kun je misschien voorstellen om de gezamenlijke bijdrage omhoog te doen (en moet vriendin misschien maar een manier vinden om wat meer te verdienen), zodat daar extra ruimte is? Als het lasten zijn, vallen ze in principe daaronder, zou ik denken. Als het luxe is, dan kun je overwegen om dat gewoon voorlopig te laten, zeker als het je irriteert dat jij er steeds voor opdraait.

  9. We zitten gelukkig prima op 1 lijn wat betreft uitgaves en sparen dus dat scheelt. Sinds kort laten we beide salarissen op 1 rekening storten en daar wordt alles van betaald en gespaard. Ik verdien 3x zoveel als mijn vrouw (werkt minder) en we hebben 3 kinderen dus vind het ook geen probleem om alles op 1 hoop te storten. In onze omgeving zijn we daar trouwens redelijk uniek in want de meeste bekenden werken met gezamenlijke rekeningen en storten dan beide een bedrag hierop. We zeggen weleens gekscherend doen wij zo raar of is de rest anders!

    1. Als je op één lijn zit én je hebt kinderen, is dit denk wel de eerlijkste en fijnste methode. Met kinderen kan tenminste één van de twee vaak wat minder werken. Als die daardoor niets overhoudt, is het natuurlijk ook niet eerlijk. Kinderen zijn immers van jullie samen. Mooi dat het zo kan!

  10. Als het aan mij zou liggen zouden we niets meer uitgeven en alleen maar aflossen en sparen. Ik zou echt een soort van vrek worden denk ik. Mijn vrouw is wel zuinig, maar af en toe vind ze een korte vakantie of een etentje ook wel zo prettig en dan zeur ik daar verder ook niet over. We houden elkaar mooi in evenwicht.

  11. Mijn vriend was vroeger niet zo goed met geld. Hij loste ook geen schulden af en maakte brieven niet open. En bleef geld uitgeven… wat hij niet had.

    Dat vond ik heel moeilijk, maar ik heb er alles aan gedaan om betalingsregelingen rond te krijgen. Ik liet zien wat ik allemaal geregeld had en binnen hoeveel maanden hij het afgelost kon hebben. Dat was een eye-opener. Hij hoeft nou maar één schuld af te lossen, in plaats van 4! En hij spaart! Maar nog steeds houdt hij geen rekening met het feit dat ik significant minder verdien dan hij. Duurdere uitstapjes? Denkt hij makkelijker over dan ik. Ik heb het geld gewoon niet.

  12. Heb je heel toevallig ook het Viva-topic over Groot vermogens/inkomensverschil gelezen? Misschien ook leuk als aanleiding voor een blogje?

  13. Manlief mag graag geld uitgeven en heeft moeite met geld afstaan voor de spaarrekening, maar hij vindt het wel fijn om bij de maandelijkse update te horen dat we weer genoeg hebben voor een extra aflossing van de hypotheek.
    Ik heb sparen aan het begin van de financiële maand als een automatische overboeking ingesteld, dan gaat het ongemerkt. Naar aanleiding van de no-spend challenge heb ik over dit onderwerp een paar dagen geleden een blog geschreven over hoe ik dit aanpak met voorbeelden uit mijn Excel overzicht. https://goo.gl/ebdLcU

Laat wat van je horen

Your email address will not be published.

336x280

Lekker Leven Met Minder

Online magazine over sparen, besparen, consuminderen en financiële onafhankelijkheid.

VOLG ONS OP