Financiële missers die vooral Millennials maken

Financiele missers van millennialsIk zie in de media steeds vaker de term ‘millennials’ langskomen. Dat is blijkbaar een behoorlijk interessante groep op het moment. Ik hoor er zelf ook bij. Althans, dat denk ik, dat denk ik. De definities zijn niet helemaal duidelijk. Als ik echter kijk naar de financiële missers waar millennials bekend om staan, dan is dat wel een beetje een feest van herkenning…

Financiële missers?

Volgens mij maakt iedereen ze wel eens, ik tenminste wel. Sommige groot, andere klein. Tot nu toe niet met extreem grote gevolgen, maar soms kan het wel knap vervelend zijn. Een duur huis kopen waaraan veel verbouwd moet worden en vervolgens enorm hoge maandlasten hebben bijvoorbeeld – geen pretje. Wat blijkt: dat is een veelvoorkomende financiële misser onder millennials!

Wat doen we zoal verkeerd?

Op nummer één staat het kopen van een te duur huis. Millennials vallen en masse voor de trendy buurtjes, liefst in de stad. En daarvoor wordt vaak de maximale hypotheek afgesloten. Het advies van experts is maximaal 30% te besteden aan je woonlasten. Ik kan uit ervaring beamen dat zo’n soort bedrag inderdaad een stuk lekkerder leeft dan wanneer je ruim 70% eraan kwijt bent… Echt een les voor de volgende keer!

Nog eentje die herkenbaar is: millennials hebben teveel financiële doelen. Daardoor is het lastig om prioriteiten te stellen en te sparen. Ik heb zelf meestal ook verschillende doelen. Op het moment gelukkig maar één: een nieuw huis. Dat wil ik overigens wel nog wat concreter maken, anders is het soms wat moeilijk om de motivatie ervoor te vinden.

Leven bij de dag

Een ander kenmerk van millennials is dat ze veelal leven bij de dag. Ze sparen nog niet heel veel voor later, omdat dat gewoon nog heel ver weg is. Tegelijkertijd mijden ze het liefst zoveel mogelijk risico’s. Zij (wij!) hebben al twee economische crisissen meegemaakt, dus beleggen voelt gevaarlijk. Ik ben daar nu zelf net mee begonnen, maar vind het inderdaad spannend. De enige reden dat ik het aandurf, is dat ik heb bedacht dat het écht voor de hele lange termijn is en dat ik ervan overtuigd ben dan er over een periode van 30-40 jaar altijd een stijgende lijn moet zijn.

De laatste misser of valkuil van millennials herken ik gelukkig helemaal niet. Dat is namelijk het niet hebben van een potje voor noodgevallen. Ik kan het wel een poosje uitzingen als ik zonder werk kom te zitten.

Met uitzondering van dat ben ik dus een redelijk typische millennial 🙂 Toch zijn het denk ik ‘missers’ van alle tijden. Herken jij ze?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Facebook en Google+!

Een leven met schulden, heel normaal?Bespaartip: fruit invriezen

Adine @ LekkerLevenMetMinder

Op Lekker Leven Met Minder schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar het 'perfecte leven'.

16 reacties
  1. Ai, ik val er ook deels onder. Gelukkig kwam ik een paar jaar geleden op tijd tot inzicht. WIj hebben ook een duur huis waar veel aan gedaan moest worden waardoor de lasten nog hoger werden. Sparen voor later deden we niet genoeg en hebben veel geld verbrast voor mijn gevoel. Gelukkig is het nu omgekeerd al zitten we nog wel met dat huis.

    1. Ik vraag me soms ook wel eens af waar het allemaal gebleven is, terwijl ik nog niet eens echt het idee heb dat ik ermee gesmeten heb. Maar dat is misschien juist wel een beetje die valkuil/misser; dat je dat niet ziet (terwijl mijn oma of iemand van die generatie misschien meteen zou zeggen *dit, dit en dit*).

  2. Hoi, ik ben er van overtuigt dat jullie generatie niet de enige zijn hoor, ik zelf ben geboren in de jaren 70 en ook (financiële) fouten gemaakt , dat hoort volgens mij bij het volwassen worden. Achteraf is het natuurlijk allemaal makkelijk gezegd en niemand heeft een glazen bol om je beslissingen op lange termijn af te toetsen . T feit dat je (we) op tijd tot inzicht komen en het bewust anders gaan aanpakken is het belangrijkste , dan het het wel goed . Ik volg graag jou blog
    Groet Greet

    1. Dank je! En ik denk dat je helemaal gelijk hebt: het is ook onderdeel van volwassen worden. Dan maak je nu eenmaal fouten en sommige zijn misschien wel zo makkelijk te maken, dat iedereen er wel eens instinkt. Het is altijd makkelijk om de koe in de kont te kijken, zeggen we hier dan 😉 Gelukkig geldt dit dus niet alleen voor ‘mijn generatie’ 😀

  3. herken me er niet in.. ons huis is voor ons wel max hypotheek.. maar dat is echt gen 70% van ons inkomen ?? zoveel kunnen we niet lenen ??? we betalen bruto 954, ons inkomen is ongeveer 3500 per maand (van ons samen) netto ??
    ook is ons huis niet in een populaire wijk, maar fijn voor onze kids (speeltuin voor de deur, grote achtertuin) en geschikt voor mijn werk als gastouder (genoeg slaapkamers en een ruime kelder onder het huis waar we veel spelen (en vooral al t speelgoed neerzetten dus de woonkamer is weer woonkamer ipv opvang :p)

    beleggen doen we idd niet.. durven we niet.. sparen daarentegen lukt aardig goed 😉

    1. Haha, als ik het zo lees, is het prima dat jullie jezelf er niet in herkennen! En die max hypotheek.. je krijgt hem natuurlijk in situatie 1, maar je situatie kan ook veranderen. Toen ik hem kreeg was de inkomenssituatie heel anders, dan een paar jaar later. Ik had het geluk dat ik het allemaal nog op kon brengen, maar die verhouding tussen inkomsten en woonlasten was toen wel echt helemaal zoek.

      1. we hebben die hypotheek pas anderhalf jaar 😉 is nog niets verandert qua financieen 😉
        ik verdien niet zo heel veel als zzper, maar we kunnen nog makkelijk sparen etc, en we betalen dus maar zo’n 35% van ons inkomen aan hypotheek 😉 prima dus (en dat is de bruto hypotheek.. gaat nog 137 hra vanaf)
        erg blij met onze huidige situatie !! 😀 (echt sparen lukt ook nog niet eens, we geven alles uit aan de tuin die opgeknapt is, buitenkant nog schilderen etc haha, maar doen veel zelf, dat bespaart enorm veel geld natuurlijk :p )

  4. Tja, ik ben een millenial, vriendlief is van een generatie eerder 🙂 wij kochten geen super duur huis, wel in een leuke buurt en onze hypotheek konden we altijd vlot van 1 inkomen betalen. We sparen wel voor later, maar hebben idd heel veel financiële doelen. Dat maakt het allemaal ingewikkeld 🙂 dat beleggen zien we idd niet zitten, mede door die financiële crisissen. Dus voor een stuk herken ik het, voor een ander stuk niet 🙂

  5. Mijn man en ik zijn beiden “jonge zestigers” , sommigen zullen ons babyboomers noemen omdat we zogenaamd nooit tegenslag hebben gekend. Onze grootste misser was het kopen van een eengezinswoning in 1979, vlak voor de crisis uitbrak. We waren ca 25 jaar oud en hadden een kinderwens, vandaar deze woning. Aanvankelijk hadden we een hypotheek met variabele rente die rap begon te stijgen. Wij hebben hem kunnen vastzetten op 10,3 procent, want we deden geen oog meer dicht. De rente steeg uiteindelijk tot wel 13 procent, de woningmarkt stortte totaal in en huizen verloren 30 tot 50 procent van hun waarde. De term “onder water staan” was nog niet uitgevonden. Met veel hogere woonlasten dan voorzien en in de wetenschap dat ons huis veel minder waard werd, hebben we het krijgen van ons 1e kindje uitgesteld om zolang mogelijk 2 volledige inkomens te hebben en zijn als een dolle gaan aflossen. Uiteindelijk was ik al 32 jaar toen onze oudste geboren werd, eerder durfden we het niet aan.
    Groet, Greetje54

    1. Wat zal dat een spannende tijd geweest zijn! Ik kan me nu helemaal niets voorstellen bij zulke rentepercentages, maar volgens mij is dat jaren zo hoog geweest. En als je dan wel hele hoge lasten hebt, maar de waarde van je woning keldert met de dag… Ik denk dat dat nog beroerder was dan die crisis van 2008/2009 enzo, die ik wel met huis heb meegemaakt.

  6. Mijn man en ik zijn allebei in de jaren zestig geboren. Financieel hebben we tot nu toe niet heel veel verkeerd gedaan. Dat klinkt ook wel heel erg, eigenlijk 🙂
    We hebben twee keer wat met aandelen gedaan en twee keer verlies gehad. We zijn er de mensen niet voor. Nu misschien wat meer, maar ik vertrouw die bubbel in de aandelenmarkt niet. Zoveel mensen beleggen omdat er nauwelijks meer wat te halen is aan rente.
    We hadden het financieel beter kunnen hebben. Ik stopte met werken toen onze oudste geboren werd. Ik zou zoiets niemand meer aanraden. Achteraf had ik geen keus gehad want onze kinderen waren heel vaak ziek en je kunt niet bijna continu met een ziek kind bij de opvang komen. Ik was al niet heel gezond, maar de zwangerschappen en die eerste jaren van mijn kinderen hebben teveel van mij geeist. Ik kreeg cvs/me en ben nooit meer goed hersteld. Geen uitkering, geen baan, geen pensioenopbouw. Wel heb ik mijn man kunnen ondersteunen in het maken van zijn carriere. Al die opleidingen, het extra werk. Dat was als tweeverdienersgezin lastiger te realiseren geweest.
    Wij hebben op gunstige tijden onze huizen gekocht. Twee keer op het dieptepunt van de markt. En een keer van een duurdere naar een goedkopere plaats gegaan. Vanwege mijn gezondheid kunnen we heel veel niet (uit eten, winkelen, vliegreizen, eten laten bezorgen, geen snacks of alcohol etc). We hebben dus veel gespaard en lossen nu in hoog tempo ons huis af. Geeft een rustig gevoel omdat mijn man er alleen voor staat om geld binnen te brengen en hij kan tzt ervoor kiezen om minder te werken of eerder te stoppen.

  7. Het geeft idd heel veel rust. Onverwachte grote uitgaven zoals reparaties aan de auto geven minder stress. En vanwege de moeilijke periode toen de kinderen klein waren (niet alleen vanwege hun gezondheid, ze hadden ook heel dure dieetvoeding nodig waarvoor in die periode geen vergoeding was) toen we super krap zaten. En later weer toen mijn man net boven de ziekenfondsgrens kwam, heb ik weleens een wat moeilijke relatie met geld. Geld staat bij mij vooral voor veiligheid en zelfredzaamheid. Omdat ik niet kan werken voel ik me daar best onzeker over.

    1. Dat laatste kan ik me heel goed voorstellen. Dat is ook het idee dat ik er van heb en het lijkt me wat dat betreft heel ongemakkelijk (en dan druk ik me zacht uit) om daarin afhankelijk te zijn. Terwijl je dat natuurlijk helemaal niet automatisch bent als je niet werkt, want je draagt op andere vlakken ook genoeg bij. Het is alleen zo’n idee ofzo.

Laat wat van je horen

Your email address will not be published.

336x280

Lekker Leven Met Minder

Online magazine over sparen, besparen, consuminderen en financiële onafhankelijkheid.

VOLG ONS OP