Een eenvoudiger leven (met vallen en opstaan)

Een eenvoudiger leven met vallen en opstaan

Een van de dingen die ik totaal niet had verwacht toen ik begon met consuminderen en besparen, was dat ik het fijn zou vinden om minder spullen te hebben. Als je echter zoveel mogelijk geld binnen wilt houden om – destijds – de hypotheek mee af te lossen, dan is een eenvoudiger leven ineens een stuk aantrekkelijker. Als je niet zoveel nodig hebt, dan hoef je ook niet veel te kopen én je kunt je overbodige spullen verkopen. Maar zo’n eenvoudiger leven gaat hier nog niet helemaal vanzelf.

Eenvoudig leven

Hoewel ik nooit bewust met het vergaren van veel spullen bezig ben geweest, maak ik wel deel uit van de generatie die het heel gewoon vindt om zoveel mogelijk spullen te hebben. Als je het goed voor elkaar hebt, dan kun je die spullen gebruiken om dat ook aan de buitenwereld te laten zien. Dat is wat subtieler dan de hele dag rondlopen met je bankboekje 😉

Als ik dacht aan mensen die echt een eenvoudig leven hebben, dan dacht ik vooral het type ‘geitenwollen sokken met brandnetelthee’. En: geen keuze.

Grote onzin natuurlijk.

Wat betekenen spullen voor je?

Toen ik écht actief ging consuminderen – voornamelijk om zelf weer de financiële touwtjes in handen te krijgen en de hypotheek versneld af te lossen – ontdekte ik dat spullen voor mij eigenlijk niet zoveel betekenden.

Hoewel ik best wel van mooie dingen houd, bleek het hebben van veel spullen eigenlijk alleen maar lastig te zijn.

Je moet spullen opruimen en schoonmaken, je geeft er geld aan uit, je moet ze verslepen als je gaat verhuizen, wat je nodig hebt staat altijd achter spullen en als ze overal rommelig rondslingeren, dan vullen ze ongemerkt ook nog eens je hoofd.

Toen ik back to basics moest, realiseerde ik me dat pas. Toen vroeg ik me af waarom ik in hemelsnaam mijn kostbare tijd had ingeruild voor al die meuk. Want dat doe je in feite als je spullen koopt: je ruilt je tijd in voor geld.

Lees ook: Wat kost iets echt? Over tijd en geld.

Begin klein

Als die knop eenmaal om staat, is het verleidelijk om zo snel mogelijk te willen gaan. Meteen à la Marie Kondo door je huis heen.

Dat werkt dus niet. Dat is eventjes fijn, maar het wordt al snel lastig. Dingen wegdoen is ook keuzes maken. En het gaat vaak niet alleen om die spullen an sich. Jij weet misschien wel dat je nooit die shotglaasjes gaat gebruiken. Maar er komen vaak veel meer gedachten op:

  • Het heeft x euro gekost
  • Ik heb ze van x gehad
  • Die herinnering hangt eraan
  • Het is nog goed, ik gebruik het wel niet, maar wegdoen is ook zonde
  • Zoveel ruimte neemt het niet in
  • Misschien ga ik het ooit nog nodig hebben

Je kunt er vast nog wel meer bedenken. Het beste is om gewoon klein te beginnen. Ik pak bijvoorbeeld af en toe een lade.

En momenteel doe ik – geïnspireerd door de #FreedomFriday van afgelopen week – een wat pittigere uitdaging, namelijk 465 dingen wegdoen in 30 dagen. In de (spiksplinternieuwe!) Facebook-groep van LekkerLevenMetMinder delen ik en nog wat mensen onze vorderingen. Het idee is om 30 dagen lang steeds dingen weg te doen. Op dag 1 doe je 1 ding weg, op dag 30 doe je 30 dingen weg. En om de motivatie er een beetje in te houden, gebruiken we het lijstje ook wel een beetje als bingo-kaart; als je op dag 1 al 30 dingen hebt, dan streep je gewoon dag 30 weg.

Edit: Ik heb er ook maar even een échte bingo-kaart van gemaakt, die je hier kunt downloaden.

Maar dat was even een zijsprongetje 😉

De belangrijkste boodschap is: eenvoudig beginnen. Dan is het geen project, maar werk je aan het optimaliseren van je levensstijl.

Let it go

Het huis waarin ik nu samen met vriend woon is ongeveer 4x kleiner dan het huis waarin ik hiervoor alleen woonde. Om dat allemaal te laten passen, heb ik vanaf het moment dat mijn huis te koop stond, echt wel een tandje bijgezet.

Het stomme is: als je moet bedenken of je iets mee wilt slepen naar de andere kant van een provincie, dan kun je van veel meer dingen afscheid nemen.

Ik vond dingen wegdoen toen ook een stuk makkelijker dan nu.

Daar lijk ik niet de enige in te zijn. Je hebt namelijk vaak wat ‘ongevoelige spullen’. Of er een officiële term voor is, weet ik niet, maar daarmee bedoel ik de spullen die geen positief of negatief effect op je leven hebben. Je hebt ze gewoon. En die spullen zijn makkelijk weg te werken.

Je hebt echter ook spullen die wél een betekenis voor je hebben. Voor mij zullen dat grotendeels de spullen zijn die nu nog over zijn. Maar die betekenis is niet altijd gezond of goed. Je kunt spullen hebben die je onbewust als statussymbool ziet. Of die je herinneren aan een versie van jezelf die je graag weer wilt zijn.

Dan is loslaten ineens een stuk moeilijker. En dat is ook precies de reden dat eenvoudig leven een leerproces is. Als je er bewust mee aan de slag gaat, dan wordt het steeds een beetje makkelijker. Drie tips om dit proces makkelijker te maken:

  1. Kom vaker terug naar dezelfde ‘hotspot’: als je die doos met spullen een tweede keer doorwerkt, zul je zien dat er weer wat weg kan. En doe je dat een paar maanden of een jaar later weer, dan kan er wéér wat meer weg. Je groeit daarin, dus maak daar gebruik van.
  2. Maak een ‘tussendoos’: hier stop je spullen in die je nu nog niet weg wilt doen, maar die je ook niet echt gebruikt. Als je die doos gedurende een X periode niet hebt opengemaakt, kan hij weg.
  3. Denk heel goed na over alles wat je mee naar binnen brengt. Stel jezelf de vraag: “Heb ik dit écht nodig?” Ik denk dat het eerlijke antwoord op die vraag 9 van de 10 keer ‘nee’ is.

Waarom wil je dit?

Niets motiveert beter dan weten waarom je iets doet. Als ik gewoon spullen weg zou doen, omdat ik een lijstje af wil werken, dan is mijn motivatie niet zo sterk. Dan zal mijn opruimwoede af en toe een opleving kennen, maar die houdt dan niet echt stand.

Een paar jaar geleden was mijn motivatie duidelijk geld besparen en verdienen, zodat ik de hypotheek kon aflossen en meer ademruimte kon krijgen. Er waren maar weinig spullen die voor mij waardevoller waren dan dat idee. Nu ligt dat natuurlijk weer wat anders en dat is waarschijnlijk de reden dat ik er nu weer wat meer moeite mee heb.

Daarom dacht ik hier vanmorgen eens wat beter over na en ik kwam op het volgende:

Ik wil eenvoudiger leven, zodat ik meer tijd, rust en aandacht heb voor alles waar ik blij en gelukkig van word. Mijn eigenwaarde hangt niet af van het aantal spullen dat ik heb en door te minimaliseren, maak ik meer ruimte voor mijn ideale levensstijl. Ik verwacht dat ik, door te starten met vereenvoudigen in spullen, beter kan zien welke keuzes ik moet maken om die levensstijl te realiseren.

Ik moet zeggen: dat voelt een stuk krachtiger dan ‘x dingen wegstrepen, want dan werk ik mijn lijstje af’.

Denk zelf ook eens goed na over waarom jij wilt vereenvoudigen. Wat vind jij eenvoudig leven? Wat betekent het voor jou? En wat zou het je opleveren?

Wat is genoeg?

Weten waarom je iets doet is goed, maar wat is ‘genoeg’? Het lijkt mij mooi om uiteindelijk uit te komen op spullen waar ik dol op ben en/of die ik echt nodig heb. Als dat alles is wat we hebben (vriend is een ‘natuurlijke minimalist’, die hoeft daar helemaal geen moeite voor te doen – heerlijk!), dan kunnen we straks ook veel makkelijker de stap maken naar een mooi, precies groot/klein genoeg huisje, dat past bij het leven zoals wij dat voor ogen hebben.

Dat is ons doel, maar dat hoeft natuurlijk niet jouw doel te zijn. Maar denk eens na over wat voor jou ‘genoeg’ is. Wat voelt voor jou goed? En wat is voor jou de grens? Ik denk dat dit iets is waar je uiteindelijk op een natuurlijke manier op uitkomt, maar het is ook goed om er af en toe eens bij stil te staan.

Zoals je misschien wel in de gaten hebt: voor mij blijft vereenvoudigen best een proces van vallen en opstaan. Als ik terugkijk, dan ben ik in de afgelopen jaren al ontzettend ver gekomen. Als ik echter nu om me heen kijk, dan zie ik ook dat ik nog een flinke weg te gaan heb. En dat is ook goed; dan zijn er mooi nog kansen voor verbetering en verandering!

Spreekt een eenvoudiger leven jou aan? Waarom wel of juist niet? En als je al zover bent: wat heeft er bij jou voor gezorgd dat je de knop hebt omgezet?

Volg LekkerLevenMetMinder nu ook op Pinterest, Facebook en Google+!

Beleggen voor Beginners

Eenvoudiger leven met vallen en opstaan

Werken en toch arm zijn - ook in NederlandLeuke, goedkope en creatieve ideeën voor Valentijnsdag

Random post: laat je verrassen!

Adine @ LekkerLevenMetMinder

Op Lekker Leven Met Minder schrijf ik over consuminderen, hypotheken, aflossen, sparen, besparen en zuinig leven, maar ook over financiële vrijheid, rust en mijn zoektocht naar het 'perfecte leven'.

11 Comments
  1. Een proces van vallen en opstaan, maar ook een leuk proces! We zitten er middenin. En ik vermaak me er prima mee :-). Je kunt geen fouten maken; je gaat alleen wat sneller of langzamer. En leerzaam is het ook.
    Ik vind het ook wel verslavend in de zin dat het me meer oplevert dan ik had gedacht. En dat is fijn. Ik wil dus ook wel graag weten waar mijn/ons genoeg ligt.

  2. Ik heb sommige dingen wel 6x in mijn handen gehad voordat het weg kon.
    Maar ik heb toen ik net begon hele grote slagen kunnen maken en ik heb met al die spullen ook diverse keren op de kofferbakverkoop gestaan.
    Dan gingen er meestal wel 15 dozen mee met spullen en voor iedere doos die leeg ging daar kwam er wel weer een doos uit mijn huis die weer mee kon.
    Ik heb nog steeds veel spullen, daar ben ik tevreden mee. Gewoon bijhouden wat nog steeds mag blijven en wat er toch weer weg kan.
    En vooral; alles wat ik nog heb heeft een ere-plekje ergens, geen dozen met ongebruikt spul en verzamelingen meer verstopt op zolder.
    Wat in ons nieuwe huis ook erg scheelt in de rommel is dat al het speelgoed op zolder staat en de kinderen daar kunnen spelen. Deur dicht en je ziet het niet meer 😉

    1. Ja, hier hetzelfde hoor! Sommige dingen blijven door mijn handen gaan. Dan lukt het me tóch nog niet om er afscheid van te nemen. Dat heb ik bijvoorbeeld nog wel met cd’s ofzo, hoewel ik die eigenlijk al jaren niet meer draai (heb alleen nog een cd-speler in de auto en dan denk ik er vaak niet aan). En dan gaat die doos toch weer dicht…

      1. Ik draai nog wel cd’s, al zet ik vaker YouTube aan als ik wat ga doen omdat ik anders de cd-speler continu heen en weer loop te slepen 😉
        En met een man die muzikant is staan er hier ook cd’s die nooit weg mogen, want ja, eigen werk 🙂
        Ik heb wel nog 2 dozen met oude school spullen van mij, ik wil daar op een goed moment samen met de kinderen doorheen kijken en het dan allemaal weg doen.
        Dat schuif ik al lang voor mij uit, behalve tijdgebrek vind ik het ook moeilijk. De laatste keer dat ik in die dozen keek was ik op zoek naar mijn rapporten voor mijn diagnose traject, ik heb zitten janken omdat er heel veel slechte herinneringen kleven aan mijn schooltijd.
        Toen ik de diagnose autisme (met concentratie stoornis) kreeg ben ik ook heel lang boos geweest dat ik dat niet 20jaar eerder al wist.
        Maar ik wil mijn kinderen mijn creativiteit laten zien met alles wat ik toen gemaakt heb dus ongezien wegdoen is geen optie.

          1. Ik ben er gelijk maar aan begonnen ook!
            Eerst de basisschool doos, toen was het nog niet zo erg. Mijn moeder blijkt ook heel veel oefenboekjes bewaard te hebben, die vonden de kinderen niet zo interessant dus dat kan zo weg. We hebben nu van 3 groepen de knutsels en dergelijke bekeken en toen was de concentratie bij de kinderen weer op 😉
            Toch bijna de hele doos leeg!

  3. Een goede tip is om een foto te maken van het artikel dat je wilt verkopen of weggeven. Het brengt in beeld wat je had en je kunt naar behoefte terugkijken. Je hebt het artikel dan in veel gevallen bij je (op je smartphone). Heb je er genoeg van, dan wis je de foto(s). Dit kun je ook doen bij creatieve creaties van je kinderen, omdat je immers ook hiervan niet alles wilt bewaren, maar het voor later leuk is om te bekijken dat er toen al een kleine Picasso in zat.

  4. Ik zou wel willen en ik heb allerlei verbeteringen doorgevoerd in mijn leven, maar met deze verbetering, die ik écht wel wil, heb ik echt moeite. Ik vind het nog steeds leuk om bij een of andere klus te bedenken: hé, er ligt nog een [vul iets in] in mijn trapkast dat ik daar perfect voor kan gebruiken. Bijvoorbeeld toen er een fietsachterlicht afbrak en ik dat ter plekke met tiewraps en een paar vage ijzertjes weer kon vastzetten. Juist van die rommel voor je-weet-maar-nooit doe ik moeilijk afstand. Stom hè.

    1. Misschien stom, maar vooral heel herkenbaar. Zeker als je af en toe dan inderdaad weer zoiets handigs – dat anders allang was weggegooid – uit de kast kunt plukken. Ik probeer daarin overigens wel wat te minderen. Dan heb ik bij wijze van spreken 20 vage ijzertjes, maar kan ik voor die ‘ooit’-gevallen ook wel een max van 5 aanhouden ofzo. Misschien is dat ook nog een tip voor jou?

Leave a Reply

Your email address will not be published.

336x280

Lekker Leven Met Minder

De gids voor geluk, vrijheid en rijkdom.

VOLG ONS OP